Jeden projekt w dwóch seriach: "Dwie twarze miejskiej duszy”

Spędziłem wiele lat w Neapolu, moim rodzinnym mieście, metropolii, w której totalny chaos współistnieje z intensywną, często teatralną witalnością. Wśród zatłoczonych ulic, wąskich zaułków i tętniących życiem placów napotkałem zupełnie różne rzeczywistości: miejsca pełne energii, napięcia i kontrastów, w których surowość życia splata się z głębią emocji i intensywnością miłości. Tutaj znajduję moje korzenie, w chaosie i pasji, w kontrastach, które ukształtowały osobę, którą jestem dzisiaj. Stąd zaczyna się moje introspektywne badanie, jak podróż terapeutyczna, w której ktoś stara się wrócić do korzeni, aby zacząć od nowa.

Moje miasta to nie miejsca, ale emocjonalne krajobrazy, w których budynki stają się ludzkimi obecnościami. Poprzez serię "Wizje miejskie" i "Abstrakcyjne miasta" badam metropolię jako metaforę duszy, w ciągłym ruchu. Dwa różne podejścia, jedno symboliczne i narracyjne, drugie instynktowne i teksturalne, przedstawiają ten sam świat, w którym pragnienia i kruchości współistnieją. Wybór wynikał z mojej chęci uchwycenia złożoności zmiany, ponieważ odzwierciedla sposób, w jaki jestem i jak postrzegam świat.

Używam różnych technik; w "Abstrakcyjnych miastach" dominują szpatuły. Irydescentne akcenty metalicznych kolorów dominują w obrazach, przyczyniając się do ciągłej transformacji światła i percepcji.

Z moich światów suspended między snem a pamięcią, mam nadzieję, że to badanie może rezonować w ukrytych labiryntach tych, którzy pragną spojrzeć dalej.